วันแรกที่ได้เริ่มทำงาน ก็ยังคิดอยู่เหมือนกันว่า ทำไมตรูต้องมาลำบากอะไรขนาดนี้ อยู่ดีๆ ก็ไม่ว่าดีดิ้นร้นมานี่เพื่อมาขัดห้องน้ำให้ไอ่มืดมันเพื่ออะไร พอหลังเลิกงานเจ้าของร้านจ่ายเงินถึงได้รู้ว่า ที่ทำทั้งหมดก็ไอ่เงินดอลล่าห์นี่แหล้ะ ก่อนมาก็ยังคิดเหมือนกันว่าแค่งานเสริฟ ก๊อกๆ มันจะไปยากเย็นอะไรหนักหนา ก็เคยทำมาบ้างช่วงปิดเทอมที่เมืองไทย แ่ต่พอมาจริงๆ ฝรัั่งมันก็เรื่องมากเอาการ นอกจากภาาษต้องดีแล้ว งานบริการก็ต้องใช้ไหวพริบ ทั้งกับเพื่อนร่วมงาน และเจ้าของร้าน เรียกว่าปรับสีเป็นกิ่งก่ากันไปเลยยยย

ทำงานมาได้สักระยะเริ่มคล่องในวิธีการแล้ว แต่ภาษาก็ยังพัฒนาขึ้นมาได้นิดหน่อย สัปดาห์หน้าจะเปิดเรียนอีกแล้ว คงต้องพยายามพัฒนาภาษาให้ได้มากขี้น เพราะฝรั่งพูดมากกันเหลือเกิน ยิ่งเราสามารถพูดและฟังเวลาแขกเม้าส์ได้ เค้าจะคิดว่าเราเนี่ยะ  nice มาก ก็จะให้เงินค่าทิปที่พูดรู้เรื่องดี ถ้าคิดสักแต่ว่ามาทำงานเอาแต่เงินแต่ไม่รู้จักพัฒนาตัวเอง ก็คงจะอยู่แบบนี้ไปวันๆ แหละ  ยังไงก็สู้ๆ นะคับบบบ (ให้กำลังใจตัวเองสุดๆ )